آیا بی خیال خواهم بود پس از سالها زندگی در انگیزه رویایی !

صدای هو هوی باد در برگهای سبزِ بهاری می پیچد

اینجا بهار است

                          روزها می گذرند

من همه لحظه های در هم گره خورده را

چشم بسته شماره میکنم

                                  با خیال تو

آیا تو خواهی بود ؟

در آبی ِ تیره !

زیر نگاه ِ بسته ای که دایره می زند

اینجا من در فراسوی زمان و مکان

ایستاده ام

بر قله ی رفیع تنهایی

                  هیچ زمزمه ای نیست جز صدای تنفس

و هیچ سکوتی نیست جز تپش قلب ِ بیماری

                                                       من با خیال تو

مهمان ِ ثانیه های آفتابی هستم

             ثانیه هایی که همیشه آن ها را از پشت ِ شیشۀ سیال و مبهم مه می بینم

دستهایم در هم گره خورده اند

                  و در پیچش ِ حریرها پنهان اند

مبادا کسی دستان خیالباف مرا ببیند

        و ادغام ذهن و آسمان را

.

.

.

اینجا پایان یک رویاست.

نوشته شده در سه شنبه 16 مهر1387ساعت 19:7 توسط وحید | |